องค์ประกอบที่ 1 การกำกับมาตรฐาน

[ตัวบ่งชี้ 1.1] การบริหารการจัดการหลักสูตรตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตร

องค์ประกอบที่ 2 การผลิตบัณฑิต

[ตัวบ่งชี้ 2.1] คุณภาพบัณฑิตตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565 และด้านผลลัพธ์ผู้เรียนตามมาตรฐานการอุดมศึกษา พ.ศ. 2565

หมายเหตุ : *
(1) จำนวนบัณฑิตทั้งหมด หมายถึง ผู้รับปริญญา ในปี พ.ศ. 2568 ประกอบด้วย บัณฑิตที่จบภาคการศึกษา 1/2567 , 2/2567 และ S/2568 [** ปีต้องอัพเดตตามปีการศึกษาที่ประเมินย้อนหลัง 1 ปี]
(2) จำนวนบัณฑิตที่รับการประเมินจากผู้ใช้บัณฑิตต้องไม่น้อยกว่าร้อยละ 20 ของจำนวนบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาตาม (ข้อ1)
(3) ในกรณีหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาให้ยึดข้อมูลตามบัณฑิตวิทยาลัย

[ตัวบ่งชี้ 2.2] ผลงานของนักศึกษาและผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่

องค์ประกอบที่ 3 นักศึกษา

[ตัวบ่งชี้ 3.1] การรับนักศึกษา

[ตัวบ่งชี้ 3.2] การส่งเสริมและพัฒนานักศึกษา

[ตัวบ่งชี้ 3.3] ผลที่เกิดกับนักศึกษา

องค์ประกอบที่ 4 อาจารย์

[ตัวบ่งชี้ 4.1] การบริหารและพัฒนาอาจารย์

[ตัวบ่งชี้ 4.2] คุณภาพอาจารย์

[ตัวบ่งชี้ 4.3] ผลที่เกิดกับอาจารย์

องค์ประกอบที่ 5 หลักสูตร การเรียนการสอน การประเมินผู้เรียน

[ตัวบ่งชี้ 5.1] สาระของรายวิชาในหลักสูตร

[ตัวบ่งชี้ 5.2] การวางระบบผู้สอน และกระบวนการจัดการเรียนการสอน

[ตัวบ่งชี้ 5.3] การประเมินผู้เรียน

[ตัวบ่งชี้ 5.4] ผลการดำเนินงานหลักสูตรตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565

องค์ประกอบที่ 6 สิ่งสนับสนุนการเรียนรู้

[ตัวบ่งชี้ 6.1] สิ่งสนับสนุนการเรียนรู้

รายงานผลการวิเคราะห์จุดเด่น/จุดแข็ง แนวทางเสริม จุดที่ควรพัฒนา และแนวทางปรับปรุง

จุดเด่นและแนวทางเสริม

1. จุดเด่น หลักสูตรให้ความสำคัญในการส่งเสริมและพัฒนานักศึกษาในหลายประเด็นที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ 1. มีระบบและกลไกในการควบคุมดูแลให้คำปรึกษาการทำวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาที่ครบถ้วนทั้งการจัดตารางเวลาในการให้คำปรึกษา การให้คำปรึกษาเพื่อความสมบูรณ์ของงานวิจัยและการติดตามความก้าวหน้าของงานวิทยานิพนธ์ให้อยู่ในแผนงานที่กำหนด  2. กำหนดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ซึ่งประกอบด้วย ทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม ทักษะด้านข้อมูลข่าวสาร สื่อ และเทคโนโลยี และทักษะ ชีวิต และการประกอบอาชีพ และได้มีการพัฒนาศักยภาพและส่งเสริมทักษะดังกล่าวในสองรูปแบบคือจัดเป็นส่วนหนึ่งในรายวิชาที่สอดคล้อง และจัดเป็นกิจกรรมนอกรายวิชา โดยมีเป้าหมายที่เป็นผลสืบเนื่องจากทักษะดังกล่าวคือการสนับสนุนการเรียนรู้ของรายวิชาและการทำวิจัย 3. มีหลากหลายกิจกรรมสำหรับการพัฒนาศักยภาพและส่งเสริมให้เกิดผลงานวิจัยที่สอดคล้องกับสาขาวิชาตจวิทยาฯ ได้แก่ การอบรมด้านจริยธรรมการวิจัยในคน  อบรมโครงการพัฒนานักวิจัยหัวข้อ วิธีการทางระบาดวิทยาและชีวสถิติ เป็นต้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นประโยชน์ต่อการทำงานวิจัย และผลที่เกิดขึ้นคือ ผลงานวิจัยของนักศึกษาเป็นประโยชน์ต่อวิชาชีพและสามารถตอบสนองต่อยุทธศาสตร์ชาติด้านสาธารณสุข แนวทางเสริม หลักสูตรควรแสดงให้เห็นแนวโน้มของความสำเร็จในการบรรลุผลการเรียนรู้ของรายวิชาและของหลักสูตรจากแผนการส่งเสริมและพัฒนานักศึกษาเป็นรายปีการศึกษาต่อเนื่อง
2. จุดเด่น หลักสูตรมีการดำเนินครบถ้วนตามระบบและกลไกในการบริหารและพัฒนาอาจารย์ ได้แก่  1. การมีแผนอัตรากำลังอาจารย์ ส่งผลต่อการบริหารอาจารย์ ที่มีจำนวนอาจารย์ผู้รับผิดชอบครบถ้วนและมีคุณสมบัติสอดคล้องตามข้อกำหนดของมาตรฐานการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา ของสป.อว.ปีพ.ศ.2565 โดยมีการบ่งบอกถึงการเกษียณอายุ การลาออก การดำรงตำแหน่งวิชาการ เป็นต้น ดังแสดงให้เห็นผลในความครบถ้วนตามมาตรฐานของอาจารย์ผู้รับผิดชอบของหลักสูตร และผลคะแนนการประเมินการสอนของทุกรายวิชาอยู่ในระดับดีมาก 2. การบริหารอาจารย์ ในเรื่องการกำหนดภาระงานของอาจารย์ตามพันธกิจของอาจารย์ ได้แก่ งานสอน งานวิจัย งานควบคุมดูแลการให้คำปรึกษางานวิทยานิพนธ์ เป็นต้น โดยเน้นให้ส่งผลต่อความมีคุณภาพในการสอนและการทำวิจัยของทั้งนักศึกษาและอาจารย์ ดังแสดงให้เห็นถึงงานวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาและของอาจารย์ เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาประเทศตามแผนยุทธศาสตร์ชาติในประเด็นสาธารณสุข และแนวโน้มแสดงระดับความพึงพอใจของอาจารย์อยู่ในระดับดีมาก 3. การมีกิจกรรมและโครงการในการส่งเสริมและสนับสนุนการพัฒนาอาจารย์ในศาสตร์ของสาขาวิชาและการพัฒนางานวิจัย ดังแสดงให้เห็นถึงหลากหลายของผลงานวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารระดับนานาชาติ แนวทางเสริม 1.หลักสูตรควรรายงานให้เห็นอย่างเป็นรูปธรรมในแผนอัตรากำลังและบริหารอาจารย์เป็นรายปีการศึกษา 2.หลักสูตรควรรายงานให้เห็นอย่างเป้นรูปธรรมในสมรรถนะการควบคุมดูแลให้คำปรึกษาการทำวิทยานิพนธ์ของอาจารยื 3.หลักสูตรควรพัฒนาแนวทางหรือกลยุทธ์ในการผลักดันให้อาจารย์เข้าสู่ดำรงตำแหน่งวิชาการ 
3. หลักสูตรให้ความสำคัญในการจัดการเรียนการสอนให้เป็นไปตามที่กำหนดใน RQF.2 เพื่อให้บรรลุผลลัพธ์การเรียนรู้ของรายวิชา ที่มาจากความต้องการขอผู้เรียนและความร่วมมือกับสถาบันโรคผิวหนัง รวมทั้งในปีการศึกษา 2568 มีการนำผลสำรวจความต้องการของนักศึกษา อาจารย์ ความก้าวหน้าของศาสตร์ในตจวิทยาและตจศัลยศาสตร์ และอื่นๆที่มาจากผลการประเมินรายวิชาใน RQF.5 มาพิจารณาในการปรับสาระรายวิชาและกระบวนการเรียนการสอน ให้ทันสมัยตามความก้าวหน้าของศาสตร์ในสาขาวิชาที่สามารถนำไปใช้ได้จริงและตอบรับความต้องการของนักศึกษา รวมทั้ง รายวิชาที่เปิดสอนในปีการศึกษา 2568 ก็มีการกำหนดผลลัพธ์ของการเรียนรู้มาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565 ที่ครอบคลุมผลลัพธ์ผู้เรียนทั้งสามด้าน
4. จุดเด่น 1. หลักสูตรดำเนินการอย่างเป็นขั้นตอนตามระบบและกลไกในการกำหนดอาจารย์ผู้สอนของรายวิชาและอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ โดยพิจารณาจากคุณวุฒิการศึกษา ประสบการณ์งานวิจัยและความเชี่ยวชาญ เพื่อความมีคุณภาพของการสอนและวิทยานิพนธ์ ที่ส่งผลต่อการบรรลุผลลัพธ์การเรียนรู้ของรายวิชา 2. หลักสูตรให้ความสำคัญในการวางกระบวนการเรียนการสอนที่เน้นการฝึกปฏิบัติจริงกับคนไข้ ดังแสดงในแผนการเรียนรู้ รวมทั้งยังมีกระบวนการในการกำกับ ติดตามและตรวจสอบแผนการเรียนรู้ในฟอร์ม RQF.3 ของรายวิชาให้สอดคล้องกับที่กำหนดใน RQF.2 และปรับแก้ไขตามผลการประเมินใน RQF.5 ของปีการศึกษา 2567 โดยระยะเวลาของการดำเนินการจัดทำ RQF.3 อยู่ในกรอบระยะเวลาของสป.อว. 3. หลักสูตรมีกระบวนการในการให้นักศึกษาได้เรียนรู้จากวิทยากรพิเศษ ในการนำข้อมูลมาประกอบการพิจารณากำหนดหัวข้องานวิทยานิพนธ์เพื่อนำเสนอหลักสูตรในการกลั่นกรองให้หัวข้องานวิทยานิพนธ์ต้องสอดคล้องกับความก้าวหน้าของศาสตร์ในสาขาวิชา 4. หลักสูตรมีระบบและกลไกในการควบคุมดูแลให้คำปรึกษาเพื่อช่วยเหลือและติดตามการทำวิทยานิพนธ์กับการเผยแพร่ผลงานวิจัยให้เสร็จสิ้นภายในระยะเวลาที่หลักสูตรกำหนดตามแผนงานเพื่อส่งผลต่อการสำเร็จการศึกษาภายในกรอบเวลาของหลักสูตร  แนวทางเสริม หลักสูตรควรวางมาตรการของการมีแผนงานการทำวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาเป็นรายบุคคล ที่ต้องมีการติดตามความก้าวหน้าของงานวิทยานิพนธ์ โดยมีเป้าหมายในการผลักดันให้นักศึกษาทำงานวิทยานิพนธ์ให้อยุ่ในภายในเวลาที่กำหนด
5. หลักสูตรได้กำหนดหลากหลายวิธีการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ของรายวิชา ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาพ.ศ.2565 และผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานการอุดมศึกษาพ.ศ. 2565 ดังแสดงในฟอร์ม RQF.5 รวมทั้ง หลักสูตรยังได้ดำเนินการอย่างเป็นระบบและขั้นตอนในการกำกับการประเมินการเรียนการสอนในฟอร์ม RQF.5 และประเมินหลักสูตรในฟอร์ม RQF.7 ภายในกรอบระยะเวลาของ สป.อว. และได้วางแนวทางในการประเมินวิทยานิพนธ์ โดยมีเกณฑ์ในการประเมินอย่างชัดเจนและเป็นรูปธรรม 
6. จุดเด่น หลักสูตรมีระบบและกลไกในการจัดการให้มีสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้ และสิ่งอำนวยความสะดวกที่เอื้อต่อการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล ซึ่งประกอบด้วยการจัดพื้นที่เป็นห้องปฏิบัติการกับอุปกรณ์ เครื่องมือ ฐานข้อมูลออนไลน์ เป็นต้น เพื่อสนับสนุนให้เพียงพอสำหรับการเรียนการสอนและการทำวิจัยของทั้งนักศึกษาและอาจารย์ รวมทั้งหลักสูตรยังได้มีการประสานความร่วมมือกับหน่วยงานภายนอกที่จะให้นักศึกษาได้เข้าไปศึกษาการดูงานนอกสถานที่ เช่น สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี เป็นต้น  ทั้งนี้หลักสูตรได้แสดงผลสำเร็จในการดำเนินการดังกล่าวเพื่อรองรับความต้องการของอาจารย์และนักศึกษาจากการสำรวจความพึงพอใจ ซึ่งได้รายงานแนวโน้มดีขึ้นจากปีการศึกษา 2567 และ 2568 แนวทางเสริม หลักสูตรควรเพิ่มความชัดเจนในการบรรลุความสำเร็จในกระบวนการเรื่องสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้ โดยการกำหนดเป้าหมายของตัวชี้วัดความสำเร็จเป็นรายปีการศึกษาเพื่อทราบถึงแนวโน้มของความสำเร็จด้วย 
7. จุดแข็งที่สำคัญคือหลักสูตรมีอาจารย์ผู้รับผิดชอบที่เป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางตจวิทยาและตจศัลยศาสตร์ และมีผลงานวิชาการสัมพันธ์กับศาสตร์ของหลักสูตรอย่างแท้จริง ไม่ได้อาศัยเพียงคุณวุฒิที่ตรงสาขา อาจารย์ผู้รับผิดชอบทั้ง 5 คนคงอยู่ตลอดปีการศึกษา ทำให้การบริหารหลักสูตรมีความต่อเนื่อง
8. มีระบบติดตามวิทยานิพนธ์เชิงรุก ไม่ได้รอให้นักศึกษารายงานปัญหาเอง แต่กำหนดการติดตามทุก 2 เดือนผ่าน Google Form และ Zoom พร้อมเพิ่มการติดตามรายเดือนสำหรับนักศึกษาที่เสี่ยงสำเร็จล่าช้า
9. แม้ว่านักศึกษาไม่สำเร็จตามเวลา แต่การปรับระบบติดตามวิทยานิพนธ์ของหลักสูตรมีผลให้ปีการศึกษา 2568 มีผู้สำเร็จการศึกษา 11 คน นับเป็นผลลัพธ์เชิงรูปธรรมของกระบวนการจัดการเรียนการสอนและการกำกับวิทยานิพนธ์
10. หลักสูตรสามารถใช้ทรัพยากรร่วมจากหลายหน่วยงาน ทั้งสถาบันโรคผิวหนัง ห้องสมุดโรงพยาบาลราชวิถี และสถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี ทำให้แหล่งเรียนรู้ไม่ได้จำกัดอยู่ภายในหลักสูตรเองเพียงแห่งเดียว
11. ลักสูตรมีการเชื่อมโยง RQF.2 → RQF.3 → การจัดการเรียนการสอน → RQF.5 → การปรับปรุงรายวิชา และการปรับหลักสูตร พ.ศ. 2567 ให้ทันต่อความก้าวหน้าทางวิชาการ
12. หลักสูตรมีทั้งอาจารย์ชาวไทยและชาวต่างประเทศ รวมถึงผู้เชี่ยวชาญจากภายนอก เพื่อเพิ่มพูนมุมมองและประสบการณ์ของนักศึกษา

จุดที่ควรพัฒนาและแนวทางปรับปรุง

1. หลักสูตรพึงพิจารณาในการให้รายละเอียดของแนวทางในการปรับสาระรายวิชาและกระบวนการเรียนการสอนที่สอดคล้องกับความต้องการของนักศึกษา อาจารย์ และความก้าวหน้าของศาสตร์ในสาขาวิชาที่สามารถนำไปใช้งานได้จริง รวมถึงควรเพิ่มความเป็นรูปธรรมที่บ่งบอกความสอดคล้องของการปรับสาระรายวิชากับความต้องการของผู้มีสวนได้ส่วนเสีย
2. หลักสูตรพึงพิจารณาแสดงการเชื่อมโยงผลลัพธ์การเรียนรู้ของแต่ละรายวิชาที่เปิดสอนในแต่ละปีการศึกษากับผลลัพธ์ของการเรียนรู้มาตรฐานคุณวุฒิระดับ อุดมศึกษาพ.ศ.2565 ที่ครอบคลุมผลลัพธ์ผู้เรียนสามด้านตามวิสัยทัศน์และจุดเน้นของหลักสูตร
3. หลักสูตรพึงพิจารณาตรวจสอบการประเมินผลการเรียนรู้ของรายวิชาที่เปิดสอนในปีการศึกษา 2568 โดยการทวนสอบผลลัพธ์การเรียนรู้ของนักศึกษาตามมาตรฐานผลการเรียนรู้ที่กำหนดในรายชั้นปีของปีการศึกษา 2568
4. หลักสูตรพึงพิจารณากำหนดรูปแบบการตัดเกรดของรายวิชา และเกณฑ์การประเมินผลการเรียนรู้ของรายวิชาเพื่อนำไปสู่การบรรลุผลลัพธ์การเรียนรู้ของรายวิชา
5. กำหนด KPI ผลลัพธ์ของกิจกรรมพัฒนา ไม่ใช้เพียงจำนวนผู้เข้าร่วม เช่น คะแนนทักษะวิจัยก่อน–หลัง คุณภาพโครงร่าง ระยะเวลาผ่านจริยธรรม และจำนวนบทความที่ส่งตีพิมพ์
6. วิเคราะห์สาเหตุการสำเร็จล่าช้าแยกเป็นรายรุ่นและรายขั้นตอน เพื่อให้ทราบคอขวดที่แท้จริง
7. เร่งพัฒนาตำแหน่งทางวิชาการ เนื่องจากมีผู้ดำรงตำแหน่งเพียงร้อยละ 20
8. กำหนด KPI ของการปรับสาระรายวิชา เช่น ผลการบรรลุ CLO สัดส่วนนักศึกษาที่ผ่านสมรรถนะครั้งแรก หรือคุณภาพงานวิจัย ไม่ใช้คะแนนความพึงพอใจแทนผลการเรียนรู้
9. วิเคราะห์เหตุผลที่ความพึงพอใจของนักศึกษาลดจาก 4.81 เป็น 4.26 แม้จะมีการเพิ่มทรัพยากร ไม่ควรสรุปเพียงว่ายังอยู่ในระดับดี
10. ควรเพิ่มการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning และ Clinical/Research-based Learning เนื่องจากหลักสูตรเป็นระดับบัณฑิตศึกษาและมุ่งเน้นความสามารถด้านตจวิทยาและตจศัลยศาสตร์ ควรเพิ่มการจัดการเรียนรู้ที่เน้นการประยุกต์ใช้ความรู้ เช่น case-based learning, problem-based learning, journal club, clinical case discussion และ research-based learning เพื่อให้นักศึกษาสามารถเชื่อมโยงองค์ความรู้กับสถานการณ์จริง
11. ออกแบบให้รายวิชาต่าง ๆ สนับสนุนความก้าวหน้าของวิทยานิพนธ์ เช่น Literature review → Research question → Research methodology → Data analysis → Interpretation → Manuscript preparation ซึ่งจะช่วยลดความซ้ำซ้อนของการเรียนรู้และทำให้นักศึกษาสามารถนำองค์ความรู้จากรายวิชาไปใช้กับงานวิจัยได้โดยตรง

การตรวจสอบในการดำเนินการจัดการศึกษา เพื่อการรับรองมาตรฐานการอุดมศึกษาในหลักสูตรการศึกษา (Post - Audit)

1. ผลลัพธ์การเรียนรู้

ผู้เรียนมีการเปลี่ยนแปลงหรือพัฒนาการของผลลัพธ์การเรียนรู้แต่ละด้านระหว่างเรียน และมีการสะสม จนมีแนวโน้มที่มั่นใจได้ว่า จะบรรลุผลลัพธ์การเรียนรู้ โดยรวมที่กำหนดในหลักสูตรการศึกษา

2. โครงสร้างหลักสูตร และรายวิชา

• หลักสูตรการศึกษามีการกำหนดผู้มีส่วนได้เสีย และวิธีการได้มาซึ่งความต้องการและความคาดหวังอย่างไรที่นำไปสู่การกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ที่สะท้อนความต้องการและความคาดหวังของผู้มีส่วนได้เสีย ที่ครอบคลุมตามมาตรฐานผลลัพธ์การเรียนรู้ และสะท้อนเป้าหมายการพัฒนาผู้เรียนทั้งระยะสั้นและระยะยาว
• การออกแบบโครงสร้างหลักสูตรการศึกษาและรายวิชา หรือโมดูการเรียนรู้มีความสัมพันธ์กับผลลัพธ์ การเรียนรู้ที่คาดหวังของหลักสูตรการศึกษาอย่างไรที่ทำให้ผู้เรียนสามารถสร้างองค์ความรู้ ทักษะ คุณลักษณะทางวิชาการและวิชาชีพได้จริง

3. การจัดกระบวนการเรียนรู้

• การจัดกระบวนการเรียนรู้กระตุ้นให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ รู้จักวิธีแสวงหาความรู้ ปลูกฝังให้ผู้เรียน เกิดการเรียนรู้ตลอดชีวิต เกิดกรอบคิดแบบเติบโต (Growth Mindset) ได้อย่างไร
• การจัดกระบวนการเรียนรู้ทำให้มั่นใจได้อย่างไร ว่าผู้เรียนสามารถนำสิ่งที่เรียนรู้ไปใช้กับโลกของการทำงานจริงได้ และตอบสนองความต้องการและความคาดหวังของผู้มีส่วนได้เสีย และสอดคล้องกับผลลัพธ์การเรียนรู้ที่คาดหวัง

4. วิธีวัดและประเมินผู้เรียน

• การออกแบบการวัดและประเมินผลลัพธ์การเรียนรู้ และพัฒนาการของผู้เรียน มีวิธีการ เครื่องมือ และ การกำหนดเกณฑ์การตัดสินผลที่น่าเชื่อถืออย่างไร ที่สะท้อนผลลัพธ์การเรียนรู้ที่แท้จริงของผู้เรียน
• มีวิธีการอย่างไรในการทบทวน ตรวจสอบ กำกับ การให้ข้อมูลป้อนกลับ และการรายงานผลการเรียนรู้ ที่นำมาสู่การปรับปรุงและพัฒนาคุณภาพการเรียน การสอนทั้งของผู้สอนและผู้เรียน เพื่อให้มั่นใจว่า ผู้เรียนบรรลุผลลัพธ์การเรียนรู้ตามที่หลักสูตร การศึกษาและรายวิชาคาดหวัง

5. ระบบและกลไกการพัฒนาหลักสูตรและการบริหารคุณภาพ

• หลักสูตรการศึกษามีการวางแผนคุณภาพ (Quality Planning) การควบคุมคุณภาพ (Quality Control) และการบริหารความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นในระหว่างดำเนินการหลักสูตร รวมถึงมีการจัดการข้อร้องเรียนและการอุทธรณ์อย่างไร
• หลักสูตรการศึกษามีการนำข้อมูลการประเมินผล การจัดการศึกษาดังกล่าว มาใช้ในการทบทวนการปรับปรุงและพัฒนาคุณภาพ (Quality Improvement) ของหลักสูตรการศึกษาอย่างไร เพื่อให้ผู้เรียนบรรลุมาตรฐานผลลัพธ์การเรียนรู้ที่กำหนด และผู้ใช้บัณฑิตมั่นใจว่าจะได้บุคลากรที่มีความสามารถ ตรงตามความต้องการและความคาดหวัง
• มีวิธีการอย่างไรในการสื่อสารและเผยแพร่ข้อมูล ของหลักสูตรการศึกษาให้ผู้มีส่วนได้เสียได้รับทราบ

สรุปผลการดำเนินงานตามตัวบ่งชี้

การวิเคราะห์คุณภาพการศึกษาภายใน ของคณะกรรมการประเมิน ฯ